Brunnu undir rundum tungli
áttu einans nátt
lógu rúnabundin
drógu sama andadrátt
Ódnin vaks í tøgnini
seyg meg slúkandi og rá
Ein neistrandi eldur sløknaði
tá eg sá teg fjara frá
Og mánin græt
tá tú fórt avstað
Síggi teg í dreymadimmi
tó bara av og á
Hevur tú funnið tað tú vildi
frið í tíni sál
Og mánin græt
tá tú fórt avstað
Mánin sakk í hav
sakk í hav
sakk í hav
Í dýpinum dukar
mín káma lukka
drekkur meg tóma
letur meg vóna
Stari meg blinda
í tí eg vil finna
Veit eg má læra
lata tað fara 
No comments:
Post a Comment