"Aujourd'hui, rien ne ressemble à ce mystère du premier jour, à cette violence tendre qui pousse à arracher au spectacle des êtres une personne, une seule, et partir avec elle à l'assaut des rues et des étoiles, se jeter dans son rêve, arpenter sa peau et son histoire et croire que l'on devient invincible." (Yves Simon, la dérive des sentiments)
Svøvnleysa náttin Er nú aftur her Komin at vitja meg Enn einaferð
Heimleysur longsul Floymir inn um hurðagátt Fyllir tøgnina Nú í nátt
Tímarnir hanga Og eg hugsi bert um teg Heimurin endar Men eg hugsi bert um teg
Larmandi býður Og eg gangi inn í Mannamúgvur Vinir eg ei havi sæð í langa tíð
Dansi í náttini Tíðin hongur Men enn er tað bara tú Í mínum tonkum
Tímarnir hanga Og eg hugsi bert um teg Heimurin endar Men eg hugsi bert um teg Eg eri fangað Tú hevur kastað gand á meg Dagarnir ganga Og eg hugsi bert um teg Hugsi bert um teg Hugsi bert um teg Hugsi bert um teg
